Hydrolat z Róży Białej Bułgarski 100 ml

Hydrolat z róży białej to wodny destylat z kwiatów róży białej (Rosa alba), otrzymywany przez destylację z parą wodną w Bułgarii. W recepturze pracuje jako faza wodna — zastępuje wodę w toniku, mgiełce albo emulsji. Produkt zawiera do 2% Leucidal Liquid pełniącego w tym hydrolacie funkcję konserwantu. Opakowanie 100 ml.

Nazwa INCI: Rosa Alba Flower Water, Leuconostoc/Radish Root Ferment Filtrate

Nr CAS: 90106-38-0 (destylat) i 84775-94-0 (filtrat) | Nr WE: 290-260-3 i 283-918-6

ℹ️ UWAGA: Bezbarwna, przejrzysta ciecz o delikatnym, różanym zapachu. Ma własne pH w zakresie 4–6, więc przy dużym udziale narzuca odczyn całej fazie wodnej — pH gotowej receptury zmierz po połączeniu składników. Jeśli robisz produkt niespłukiwany, przeczytaj sekcję o wykazie składników niżej: ten hydrolat pociąga za sobą obowiązek dopisania jednej pozycji do INCI.

Hydrolat z róży białej — czym jest?

To wodny roztwór destylatu z kwiatów róży białej. Kwiaty poddaje się destylacji z parą wodną, a para po skropleniu daje hydrolat — wodę nasyconą lotnymi składnikami kwiatu wraz ze śladową ilością olejku różanego.

Destylacja przenosi wyłącznie frakcję lotną. Producent identyfikuje w niej metodą chromatografii gazowej cztery związki: cytronelol, nerol, geraniol i alkohol fenyloetylowy. Składniki nielotne — flawonoidy, garbniki, cukry — zostają w kotle i do hydrolatu nie przechodzą. To odróżnia destylat od wyciągu wodnego z tych samych kwiatów.

Zawartość olejku eterycznego producent określa na nie mniej niż 0,015%. Ta liczba wygląda na drobiazg, a decyduje o tym, jak trzeba opisać gotowy kosmetyk — wracamy do niej niżej.

Skład

Rosa Alba Flower Water — 98%

Destylat z kwiatów. W wykazie CosIng (wpis 91196) ma przypisaną wyłącznie funkcję zapachową, praktyka każe dopisać funkcję nawilżającą i aktywizującą. Numer CAS 90106-38-0
Numer EC 93334-48-6

Leuconostoc/Radish Root Ferment Filtrate — 2%

Filtrat z fermentacji korzenia rzodkwi (Raphanus sativus) prowadzonej przez bakterie Leuconostoc. Dodajemy go do destylatu, żeby zabezpieczyć produkt mikrobiologicznie. Wykaz CosIng (wpis 57171) przypisuje mu funkcje antymikrobiologiczną i przeciwłojotokową; CAS: 84775-94-0, EINECS: 283-918-6

Ten filtrat nie figuruje w załączniku V do rozporządzenia 1223/2009, czyli na liście substancji dopuszczonych do konserwowania kosmetyków. Formalnie nie jest więc środkiem konserwującym w rozumieniu przepisów, mimo funkcji antymikrobiologicznej z wykazu. Piszemy o tym wprost, bo to ma znaczenie przy planowaniu konserwacji Twojej receptury.

Trzy hydrolaty różane w ofercie — to nie to samo

W sprzedaży mamy hydrolat z róży białej, z róży damasceńskiej i z róży stulistnej. To trzy różne gatunki i trzy różne nazwy INCI, więc przy zamawianiu i przy pisaniu wykazu składników warto sprawdzić, o który chodzi.

Róża biała to Rosa alba i jej destylat nosi nazwę Rosa Alba Flower Water. Róża damasceńska to Rosa damascena, a stulistna Rosa centifolia — każdy z tych destylatów wchodzi do wykazu składników pod własną nazwą i nie są one zamienne.

Wspólne mają jedno: wszystkie trzy gatunki obejmuje ta sama pozycja 366 załącznika III, o której piszemy niżej. Obowiązek dopisania „Rose Flower Oil/Extract" dotyczy więc każdego z nich tak samo.

Hydrolat z róży białej — właściwości i działanie surowca w kosmetykach

Faza wodna receptury

Hydrolat wchodzi w miejsce wody — w całości albo w części. Wnosi do formuły trzy rzeczy naraz: zapach, pH destylatu i 2% filtratu fermentacyjnego. Każdą trzeba uwzględnić w bilansie receptury.

Zapach

Delikatny, różany. Przy wysokim udziale hydrolatu to on jest głównym nośnikiem zapachu gotowego produktu, więc kompozycję zapachową planuje się wokół niego, a nie obok.

Odczyn

Specyfikacja destylatu przewiduje pH 4–6. To szeroki zakres i przy udziale rzędu kilkudziesięciu procent hydrolat narzuca odczyn całej fazie wodnej. pH gotowej receptury trzeba zmierzyć, a nie założyć. Dostawca nie podaje zakresu pH, w którym surowiec zachowuje stabilność w formule.

Czego ten opis nie mówi

Producent nie przekazał żadnych badań działania, a wykaz CosIng przypisuje destylatowi wyłącznie funkcję zapachową. Dlatego nie znajdziesz tu twierdzeń o kojeniu, gojeniu ani ukrwieniu — ani o flawonoidach, bo w destylacie ich po prostu nie ma.

Hydrolat z róży białej — zastosowanie w formułach kosmetycznych DIY

Zalecane stężenie: 30–100% fazy wodnej. To doświadczenie ESENT z pracy z tym surowcem, nie liczba ze specyfikacji — dostawca zakresu dawkowania nie podaje.

Hydrolat dodawaj do wystudzonej fazy wodnej. Frakcja lotna, która odpowiada za zapach, odparowuje przy podgrzewaniu, więc podgrzewanie hydrolatu razem z resztą fazy wodnej jest stratą tego, za co się płaci.

Przykłady produktów:

• Toniki i mgiełki do twarzy
• Faza wodna kremów, emulsji i serum
• Płyny micelarne i preparaty do demakijażu
• Maski i kompresy

Konserwacja — policz to zanim wleję hydrolat do receptury

Hydrolat jest wodny, więc wnosi do formuły całą swoją objętość jako wodę. Zawiera 2% filtratu, więc przy 100% udziału do receptury trafia 2,0% tego składnika, przy 50% — 1,0%, a przy 30% — 0,6%. Te liczby warto mieć, bo filtrat nie znika z Twojej formuły razem z etykietą hydrolatu.

Zabezpieczenie zawartości butelki to nie to samo co konserwacja Twojego kosmetyku. Filtrat nie jest konserwantem z załącznika V, nie obciąża więc limitów dla konserwantów — ale też nie zwalnia z dobrania własnego systemu konserwującego, dopasowanego do pH gotowej receptury i sprawdzonego badaniem obciążeniowym.

Wykaz składników gotowego produktu — jedna pozycja, o której łatwo zapomnieć

Rozporządzenie (UE) 2023/1545 wpisało olejki i wyciągi różane do załącznika III rozporządzenia 1223/2009 pod pozycją 366. Ich obecność trzeba wskazać w wykazie składników jako „Rose Flower Oil/Extract", gdy stężenie przekracza 0,001% w produkcie niespłukiwanym i 0,01% w spłukiwanym.

Destylat zawiera nie mniej niż 0,015% olejku różanego, co po dodaniu filtratu daje w butelce nie mniej niż 0,0147%. Próg dla produktu niespłukiwanego zostaje więc przekroczony już przy około 6,8% hydrolatu w recepturze, a przy 30% formuła zawiera go czterokrotnie więcej niż wolno pominąć. W praktyce każdy tonik, mgiełka czy krem z tym hydrolatem wymaga dopisania „Rose Flower Oil/Extract" do wykazu składników.

Producent identyfikuje w destylacie także cytronelol i geraniol — dwa alergeny zapachowe z tego samego załącznika, o tych samych progach. Podaje jednak wyłącznie identyfikację, bez zawartości, więc ich przeliczyć się nie da; oznaczenie trzeba zlecić albo wystąpić o dane do producenta.

Gotowy kosmetyk wymaga przeprowadzenia oceny bezpieczeństwa zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1223/2009 przed wprowadzeniem na rynek.

Hydrolat z róży białej — bezpieczeństwo stosowania

Surowiec nie jest sklasyfikowany jako stwarzający zagrożenie. Producent destylatu nie przekazał karty charakterystyki; brak klasyfikacji jest ustaleniem ESENT jako wytwórcy mieszaniny, opartym na jej budowie, a nie wynikiem badania.

• Przed użyciem wykonaj próbę na małej powierzchni skóry.
• Unikaj kontaktu z oczami.
• Produkt jest wodny — nie przelewaj go do naczyń niesterylnych i nie łącz z resztkami innych partii.
• Przechowuj z dala od dzieci.

Przechowywanie hydrolatu

• Szczelnie zamknięte opakowanie, miejsce chłodne i zaciemnione.
• Chroń przed mrozem i bezpośrednim światłem słonecznym.
• Po otwarciu zużywaj sprawnie — produkt wodny łatwo zanieczyścić mikrobiologicznie.
• Z dala od dzieci.
• Dostawca nie podaje warunków przechowywania; powyższe to wskazówki ESENT.

Dane techniczne – Hydrolat z róży białej 100 ml

Do tego surowca ESENT dołącza Kartę Techniczną (TDS) oraz Kartę Charakterystyki (SDS/MSDS) — do pobrania w zakładce Bezpieczeństwo. Certyfikat Analizy (CoA) dla partii udostępniamy na żądanie.